Autoreviews  |  Renault Mégane Estate dCi 110 GT-Line (2012)

De eerste 3000 (3.000 km)

Het begin.
September 2011: Na een jaar in een VW Polo Bluemotion te hebben gereden - waar ik verder geen woord aan zal vuilmaken - was het tijd om een nieuwe lease auto te kiezen.
Criteria: automaat, ruimte (station mag, hoeft niet persé), diesel, 20% bijtelling.
Dat laatste element beperkte de keuze nogal:

- Renault Megane 1.5 Dci EDC
- Peugeot 508 1.6 E-Hdi
- Citroen DS4 e-HDi 110
- VW Golf 1.6 TDI
- Volvo S60

De Golf en S60 vielen al snel af. De Golf heeft het interieur van een Saab 99 uit 1972 en toont ook aan de buitenkant weinig karakter. 't Zal verder vast een goede auto zijn, maar niet mijn ding dus.
De Volvo is bijzonder fraai, maar na een beetje pimpen zat ik al snel over de 40K. Helaas.
De DS4 is heerlijk Frans: apart, eigenzinnig, onhandig (die achterdeuren..), maar erg charmant. Prachtige auto !
Maar hij viel af om dezelfde reden waardoor de 508 ook afviel: die angstaanjagend slecht gerobotiseerde handbak. Hoe kun je zulke fraaie auto's verpesten met zulke wanproducten ?
Ik heb meerdere testritten in beide auto's gemaakt om mezelf te overtuigen, maar het is me niet gelukt. Het idee dat ik altijd maar zou moeten anticiperen op het schakelmoment (om de inmiddels veel genoemde 'schok' voor te zijn), ontkracht mijns inziens het gehele principe van een (half-)automaat. Kansloos. Chapeau overigens aan de bestuurders die er wel mee overweg kunnen, want populair is die 508 inmiddels wel. Maar enfin.. niet voor mij.

Blijft over de Megane. Eerlijk is eerlijk, het was niet mijn eerste keuze. Een proefrit in een Megane Estate GT-line maakte daar echter een einde aan:
Soepele automaat, fijne stoelen, ergonomische bediening en een verrassend lenige 1.5 diesel in het vooronder.
Bestellen dus: Een Megane Estate 1.5 Dci EDC GT-line. Enkele extra's: Bose audio, open dak, electronische handrem. Verder zit er alles wel een beetje op.

Februari 2012, 3000 km.

Na de eerste paar duizend kan ik voorzichtig het een en ander beoordelen.

* Motor & Prestaties *
De 1.5 Dci motor doet rustig en verbazingwekkend stil zijn werk. Ik kan weinig zeggen over elasticiteit en tussensprintjes, aangezien ik een bijzonder kalme rijstijl heb. Er is in ieder geval genoeg vermogen om je soepel en vlot door het verkeer te bewegen of een inhaalactie te doen.

* De EDC *
De EDC is een zogenaamde dual-clutch automaat, de volgende versnelling staat als het ware al in de startblokken, waardoor de overgangen bijna onopgemerkt gaan.
Hetzelfde principe als de DSG van Volkswagen, al is deze de absolute maatstaf op dit gebied.
Echter, Renault heeft het naar mijn mening goed voor elkaar. De automaat schakelt feilloos op en feilloos terug, gaat op geen enkel moment bokken (bv in de file) en neemt je simpelweg het hele schakelen uit handen. Je hebt de mogelijkheid om zelf te schakelen, dit gaat ook best soepel. Maar goed, waarom zou ik ? De automaat doet het beter. Ik kan er niks negatiefs over zeggen. Alhoewel... Renault, had die pook niet 2 cm korter gekund ?

* Comfort & Uitrusting *
De twee belangrijkste kenmerken van de GT-line zijn de sportstoelen en het strakkere onderstel (t.o.v. de Dynamic uitvoering).
De stoelen (afkomstig uit de RS-modellen) geven prima zijdelingse steun en zitten over het algemeen erg comfortabel.
Klein minpuntje is het feit dat je niet lekker 'wijdbeens' kan gaan zitten door de relatief harde wangen aan het zitgedeelte van de stoel. Helemaal met een automaat, waar je linkerbeen niets doet, is het lekker om wat ruimer te kunnen zitten.
Maar goed, zo'n wang wordt meestal wel wat soepeler na verloop van tijd, weet ik nog uit mijn jaren met 205 GTI'tjes..
Het sportonderstel geeft de auto een directere wegligging. Nu is mijn rijstijl niet dusdanig dat ik het nodig heb, maar ik hou niet van 'deinende' of zoekerige auto's, dus ook voor mij een pluspunt !

Verder is de Bose audio een juweeltje. Diepe, warme klanken rondom in het interieur uit een klein leger aan speakers, zonder resonerende bijgeluiden.
Goed over nagedacht blijkbaar.

De ingebouwde TomTom werkt intuïtief en makkelijk. Het bedieningspookje in het midden bedien je blind na een dag of twee.

De Megane Estate heeft twee ramen in het dak, waarvan de voorste open kan. Nog niet geprobeerd trouwens met dit weer.
De lichtinval voor en achter geeft de auto wel ongemerkt iets ruimtelijks.

Opmerkelijk tot nu toe:
- Veel gehoord en gelezen: de positie van de USB poort is inderdaad niet slim. Een kleine USB stick geeft echter uitkomst. Ik gebruik zelf een Verbatim 16 GB stick, waardoor het klepje netjes dicht kan. Probleem opgelost.
- De knop om de cruise control te activeren is heel eenzaam nabij de middenarmsteun gepositioneerd. Niet meteen onhandig, maar wel bijzonder.
- De Megane stuurt naar mijn mening net een tikkie te licht in stadsverkeer. Maar dat zal ook wel een kwestie van gewenning zijn.
- Keyless entry is een verademing. Werkt makkelijk en feilloos tot nu toe.
- Vooralsnog geen piepjes, kraakjes of rammeltjes (even afkloppen), zoals ik bij andere reviews wel al heb gelezen.

Al met al zeer positieve eerste kilometers.
Een comfortabele combinatie van sportieve looks, uitrusting, motor en automataat.
Foto's volgen.

6 maanden en 30.000 km verder. (34.000 km)

Net de eerste beurt gehad, geen bijzonderheden op het schoonmaken van de remblokjes na.

De Megane stelt mij op geen enkele manier teleur. Hij rijdt bijzonder prettig, de EDC schakelt soepel en zonder hapering en de ietwat stugge wegligging is wat mij betreft precies goed.
De bediening van diverse functionaliteiten is erg natuurlijk en na een weekje wennen vind je in principe alles blindelings.
De wangen van de sportstoelen zijn zoals verwacht (en gehoopt) wat soepeler geworden, waardoor je nu behalve 'gekuipt' ook soepel zitten.

Verbruik is absoluut volgens verwachting, 't schommelt tussen de 1 op 17 en 1 op 21, afhankelijk van de rijstijl.