Autoreviews  |  Mercedes-Benz S 300 Turbo Diesel Elegance (1997)

sublieme reisauto (183.000 km)

In een klein half jaar, nu 21000 km. met deze bijna 15 jaar oude auto gereden. Wat een feest, elke dag opnieuw. Bij het starten moet je wat langer voorgloeien dan bij moderne diesels en laat de motor zich ook in het interieur als diesel herkennen. Op bedrijfstemperatuur lukt dat nauwelijks meer. Een aangename zoem op de achtergrond is alles wat je meekrijgt. Bij accelereren neemt dit nauwelijks toe. De auto laat zich zeer soepel en vlot besturen, schakelt automatisch schokvrij op en terug. Vanaf de allereerste meters voelde het allemaal vertrouwd aan. 'Sportieve' rijders zullen hier waarschijnlijk anders over denken, maar mijn ontspannen rijstijl past uitstekend bij deze auto. Aan boord kom je niets tekort met een uitrustingsniveau dat onder meer deze zaken omvat: ABS, BAS, vol leer, electrisch verstelbare voorstoelen met regelbare lendesteun, gescheiden climatcontrol, Bose-audio met cd-wisselaar, navigatie (gebruik ik niet: geef de voorkeur aan mijn vertrouwde TomTom Live), electrisch verstelbaar stuur (lengte en axiaal), electrisch inklapbare buitenspiegels, regensensor, automatisch dimmende binnenspiegel, cruise-control, op afstand te openen kofferbak, zichzelf dichttrekkende portieren en kofferbak enz. enz. Op veiligheidheidsgebied is de auto zeer compleet. Het enige dat ontbreekt is ESP, maar wordt door mij niet als gemis ervaren. Waarover ik wel beschik is ABS, BAS,xeon-verlichting met automatische hoogteafstelling en wis/was installatie op koplampen, hoofd- en zijairbags, doorslipregeling bij wegrijden en een zomer- en winterstand (wegrijden in de tweede versnelling) op de automatische 5-vernellingsbak. Een aparte en eervolle vermelding krijgt het Park Distance Control Systeem, dat auditief en visueel zeer acurate informatie geeft ter begeleiding van (krappe) parkeerexercities. De 5.12 lengte en 1.88 (zonder spiegels mee te rekenen) breedte vormen geen enkel beletsel om soepel van krappe parkeermogelijkheden gebruik te maken. Met mijn vorige auto ging dit aanzienlijk moeizamer! Al met al kom ik ten opzichte van 'modernere' auto's niets tekort. Hierover zijn mijn schoonzoon (1e eigenaar en berijder van een MB E200 van 2010) het roerend met elkaar eens.

Verbruik en andere kosten.
Voor een dubbeltje op de eerste rang zitten, gaat niet. Dus ook met deze auto niet. Maar dat is een konsekwentie die wordt geaccepteerd bij de koop. Er is nu eenmaal zoiets als prijs/kwalteitverhouding of value for money. En dat is in mijn geval prima voor elkaar. Bij een officiele MB- dealer (Ruttchen Breda) betaalde ik behoorlijk meer dan waarvoor vergelijkbare auto's op de bekende sites worden aangeboden, maar nog altijd maar een fractie van de oorspronkelijke prijs (

vervolg onvolledige review (183.000 km)

Zeker te veel tekens gebruikt, waardoor er een gedeelte niet is gepubliceerd. Hier het vervolg. De aanschafprijs was dus relatief hoog, maar nog altijd minder dan 20% van de oorspronkelijke cataloguswaarde. Voor die 'meerprijs' heb ik wel een originele, nederlandse auto met een traceerbare onderhoudshistorie, een NAP-gecontroleerde kilometerstand en 6 maanden BOVAG-garantie. Zonder dit laatste was ik niet tot aankoop overgegaan. En terecht, zo bleek al snel. De eerste 4 maanden met grote regelmaat teruggeweest bij de dealer(gelukkig in mijn woonplaats; de ellende was niet te overzien geweest als ik voor een besparing van zeg 1 a 2 duizend euro, de auto ver weg had gehaald).Op zich geen veiligheids of essentiele dingen, maar toch knap irritant met lange wachttijden en herhaalde terugkomsten in verband met niet voorradige onderdelen. Al met al toch zo'n 3 weken stilstand gehad. Wat de mankementen zoal waren? Haperende versnelde sluiting portierramen,niet zichzelf dichttrekkend portier- en kofferdekselslot, kortsluiting in spiegelverstelling, moeizame kantelfunctie van transparant schuif/kanteldak. Allemaal keurig opgelost, maar als ik het zelf had moeten betalen naast de investeringen die ik na aankoop heb gedaan, dan zou ik nu minder vrolijk zijn. Wat ik zoals heb geinvesteerd? Vaste voeding voor telefoon en TomTom met houders (een paar honderd euro), een afneembare trekhaak voor fietsvervoer (bijna duizend euro), een nieuwe voorruit (dertienhonderd euro, maar gelukkig verzekerd waardoor dit niet echt meetelt), een setje winterbanden(Continental) met stalen velgen (ruim elfhonderd euro). Een 15.000 km-beurt kostte € 800. Een door mij zekerheidshalve bij de ANWB uitgevoerde 'afloopgarantiekeuring' (€ 243)stelde mij definitief gerust: geen andere bemerking dan beginnende roestvorming ahteraan de onderzijde. Hiervoor ga ik binnenkort naar een gespecialiseerd Dimitrolbedrijf voor nadere diagnose. Wegenbelasting 170/maand. Verbruik met mijn gelijkmatige, rustige rijstijl op 15% stadwegen, 15% buitenweg en 70% kruisend met 100-120 km/uur op snelwegen,bedraagt in mijn ogen een alleszins nette 1:11,5. Ik laat als daartoe aanleiding is, opnieuw van me horen. Het gaat u goed!

beantwoording gestelde 'lezersvragen' (183.000 km)

Jebo 10,
Ik ga er van uit je vragen in het gepubliceerde vervolg, beantwoord te hebben.

114gti,
Ja, foto's. De laaste keer dat ik een foto heb genomen zal zo'n 10 jaar geleden zijn. Laat staan dat ik er al eens een ge-upload zou hebben. Maar wie weet.... . Waarom de overstap van een door jou als eco-mobiel ge(dis?)kwalificeerde auto naar een liefhebbersauto, vraag je. Wel, eco is bij mij vooral fiscale ratio, liefhebben is emotie. De laatste heeft nu het pleit weer eens in zijn voordeel beslist. In de liefde is dat wat met de hoofdletter G wordt aangeduid, zeer aantrekkelijk (althans voor mij). Als die G als milieulabel wordt geSPOT, is dat toch minder. En in de liefde ken je de afloop nooit, dus wie weet...

roestduiveltje? (185.000 km)

De inspectie
Zoals eerder aangekondigd, de auto bij een Dimitrol-specialist (Sjaak van Aalst, Alphen a.d. Rijn)in- en uitwendig laten inspecteren op roestvorming. De uitwendige inspectie bracht aan de onderzijde nauwelijks meer dan vliegroest aan het licht. Op twee plaatsen was de fabriekscoating aangetast. Ook de carosserieinspectie liet niets verontrustends zien. Integendeel volgens de specialist. Op gekende zwakke plekken trof de specialist tot zijn verbazing een niet aangetaste carrosserie aan. De inwendige camerainspectie van de holle ruimtes (chassisbalken)stelde ook gerust: geen enkele vorm van roest.

Het advies
Dat was nog even wikken en wegen voor de heer Van Aalst. Kort gezegd kwam het hierop neer:
a. als je de auto niet nog lange tijd zelf wilt blijven berijden zou ik niets doen;
b. als je wel langere tijd wilt blijven berijden, volstaat behandeling van de onderzijde;
c. als je voor absolute zekerheid wilt gaan, dan kun je een volledige behandeling laten uitvoeren.

Mijn beslissing
Ook voor mij dus wikken en wegen. Optie a viel af, kiezen tussen b en c dus. Ik koos voor c, omdat een gerust gemoed in dezen te koop was voor € 400 extra.

De kosten
Inspectie € 65, te verrekenen met de behandelingsprijs. Voor optie b moest ik (en dit is afhankelijk van de grootte van de auto en groter dan een W 140 zijn maar weinige auto's)afgerond € 1000 aftikken, dus voor c € 1400.

De uitvoering
Moet nog plaatsvinden. De auto ben ik een volle werkweek kwijt en de eerst mogelijke week was de laatste in mei. Afspraak gemaakt voor de tweede week van juni.

Mijn gevoel
Opgelucht. De auto is voor mij nu een echte blijver, ook al gelooft mijn omgeving me
- gezien mijn autoverleden zeer begrijpelijk!- niet. Sjaak van Aalst komt over als iemand die natuurlijk de kost moet verdienen, maar dit doet vanuit enthousiasme voor het Dimitrol-product en liefde voor het conserveren van oudere auto's.