Autoreviews  |  Alfa Romeo MiTo 1.3 JTDm Eco Distinctive (2011)

(P)review

Beschouw dit eerste epistel als een preview op mijn nieuwe auto die over ca. 3 maanden in mijn bezit zal komen. Ik wil hierbij beschrijven hoe de keus op de Mito is gevallen en hoe deze door mij is geconfigureerd.
Zoals bij het eindverslag van mijn Mégane RS al is geschreven was het tijd om een nieuwe, fiscaal aantrekkelijke, weg in te slaan voor wat betreft het dagelijkse vervoer.

Ik was al een tijdje benieuwd naar een hybride auto omdat de techniek hiervan mij wel aanspreekt; na het lezen van vele testverslagen en reviews op deze site dacht ik dat Toyota op dit moment de beste keuze was. Ik had een budget vastgesteld waarbij de nieuwprijs van de auto maximaal e. 30.000 (all-in) mocht zijn. Hierin paste precies de Toyota Auris Hybrid Executive; een prima uitgeruste auto die met wat opties binnen het gestelde budget valt. Een proefrit gemaakt (via Toyota dealer van Leussen te Ommen; prima dealer overigens) en het viel me mee en tegen. De hybridetechniek werkt bij Toyota uitstekend (samenspel benzinemotor met elektromotor werkt vrijwel onopvallend), de Executive ziet er van binnen goed uit (o.a. leer/alacantara stoelen, mooie navigatie) dus best wel positief. Wat me tegenviel is de CVT-transmissie (dat geloei bij het accelereren), het in mijn ogen oubollig uiterlijk en het gemis aan beleving. Afweging gemaakt of ik deze negatieve punten op termijn zou kunnen "omzeilen" maar ik kwam al gauw tot de conclusie dat dit het niet zou worden.
De reacties van "autokenners/liefhebbers" waren overigens ook zeer negatief; hoe kon ik als zogenaamde autoliefhebber in zo'n "hok" gaan rijden!? Te vermelden waard is overigens ook de reactie van de Toyota dealer toen ik hem vertelde dat ik voor de Mito koos; hij zei "ik had het wel verwacht, u bent een liefhebber". Getuigt van een stuk lef om je eigen merk eigenlijk als een rationele keus neer te zetten.

Mijn pijlen dus gericht op een eco-diesel waarbij ik het budget terugbracht naar een nieuwprijs van e. 25.000 (all-in) waarbij ik een auto wilde gaan rijden met de nodige opties. De Punto Evo, Polo BM etc. vielen al snel af want naar mijn smaak te algemeen/saai. Ik had wel al veel gelezen over het fijne dieselmotortje van de Fiat dus toen ik de advertentie van de Alfa Mito Jtdm Eco zag wist ik meteen dat dit wel eens een serieuze kandidaat kon zijn. Ik had al vaker in een Mito gereden (155 pk. versie en de QV) maar deze konden me niet helemaal bekoren; dit kwam eigenlijk doordat ik ze qua prestaties vergeleek met de RS en dat was natuurlijk nooit te winnen. De proefrit in de diesel veranderde echter mijn mening; wat is dit een bijzonder fijn dieseltje. Het motortje heeft me echt over de streep getrokken, voor mijn nieuwe autogebruik past dit perfect; een lekker soepele motor die bijzonder stil is bij constante snelheden.
En hopelijk met een verbruik die niet al te ver van de fabrieksopgaaf (1:27) gaat uitkomen, we gaan het zien. De rest van de eigenschappen van de Mito (besturing,remmen etc.) zal ik bij de toekomstige review gaan beschrijven. Wat me wel is opgevallen is de flair van zo'n Alfa; je rijdt voor je gevoel echt iets bijzonders. Goed gelukt! Ook bij de Mito zal ik wel ietwat moeten wennen aan het uiterlijk; ik vind de voorkant smalletjes ogen (veroorzaakt door de koplampen naar mijn mening) maar het totaalplaatje is voor mij wel positief.
Na een, in mijn ogen, reeel inruilbod voor mijn RS (blijft een liefhebbersauto voor een relatief klein publiek) heb ik de volgende Mito gekocht:
Alfa Mito 1.3 JTDm Eco Distinctive met de volgende opties:
- kleur blu tornado (blauwmetallic)
- pack premium (cruise- en climate control, perkeersensoren, armsteun en nog wat ander klein spul). Geen leren bekleding want dit paste niet in mijn totaalbudget.
- pack instant nav (ingebouwde navi, bluetooth, alle bedieningen op stuur en uitgebreide stereo)
- pack sport 1: (o.a. 17 inch velgen, achterbumper met diffusor, mistlampen, alu-pedalen etc.). Afgezien van de 18 inch velgen want dit lijkt me een te stug geheel te worden.
- extra verwarmingsunit; auto staat in de winter 24 uur per dag buiten en ik heb gelezen in reviews dat dit systeem de auto snel opwarmt, kortom doen.
- rokerskit (waarom eigenlijk?; ik rook wel maar nooit in de auto)
- privacy glass (vind ik mooi staan)
- bi-xenonlampen (wil niet zonder)
- pack visibility (regen/lichtsensor, automatisch dimmende binnenspiegel en verwarmde ruitensproeiers)
- chroom spiegelkappen; omdat de Distinctive chromen omlijstingen heeft rondom de voor- en achterlichten leek me dit een mooie aanvulling.
- extra aanvulling: velgsloten en een modelauto van de Mito (van elke nieuwe aangeschafte auto komt een model in de vitrinekast).
Totaalprijs binnen budget gebleven; missie geslaagd.

Nog zo'n slordige 3 maanden wachten, als ik de eerste 1.000 km. er op heb zitten zal ik weer een "echte" gebuiksreview bij gaan houden. Even geduld dus a.u.b.

De eerste duizend kilometer (1.056 km)

Vrijdag 15 juli de Mito opgehaald; in plaats van een levertijd van 2 tot 3 maanden is de auto binnen 2 maanden geleverd. Aflevering was niet top (o.a de velgsloten ontbraken) en alhoewel de auto er niet minder om rijdt, je moet er toch weer een keer voor terugkomen. Met enige weemoed afscheid genomen van de RS maar ja, ik heb er zelf voor gekozen!
Nu de ervaringen met de Mito; ik heb de zaken maar eens per onderdeel beschreven en zal zo hier en daar toch gaan vergelijken met de Renaults Mégane Coupé die ik de afgelopen twee jaar heb gereden.

Exterieur:
Ik ben heel blij met de gekozen kleur en (extra) chromen spiegelkappen(zie foto's); ik vind het een bijzonder sjieke en ook sportieve auto (al zeg ik hetzelf). Het is niet de overzichtelijkste auto maar vergeleken met de Mégane Coupé valt het erg mee. De buitenspiegels zijn groot en geven bijzonder goed zicht, keerzijde is dat er aardig wat windgeruis vanaf komt. De parkeersensoren werken erg goed, ook het display werkt prima.
De 17-inch velgen (die neigen richting GTA-velgen) maken het plaatje mooi af.
Een minder punt is de "windvanger" aan de voorbumper; bepaalde, steilere, drempels zijn haast niet te nemen zonder enig geschraap. Ik ben het ook van onze Opel GT gewend dus ik lig er niet wakker van.
Een ander echt minpunt is de tankdop met slot (onze Opel GT heeft hetzelfde k..-systeem); de geintergreerde tankklep/dop van o.a. Renault werkt vele malen makkelijker, sneller etc. als dat gefrummel met een sleutel en dop. Ben blij dat de Mito niet zo vaak bij de pomp staat!

Interieur/bediening:
Ik heb gekozen voor het sport-interieur (stoffen bekleding en o.a. mooie lichtmetalen pedalen) en het uitgebreide infotainmentsysteem; ook daar ben ik uiterst content mee.
De stoffen bekleding van de stoelen ziet er niet alleen goed en slijtvast uit, de stof heeft een bepaalde stroefheid die er voor zorgt dat je bij wat sportievere rijstijl goed op je plaats wordt gehouden. Dit zal je bij de leren stoelen (die er overigens erg mooi uitzien) niet zo snel lukken. De gehele zitpositie is prima voor elkaar in de Mito (ook de armsteunen zitten voor mij precies goed); ruimte voorin is voor mij (1.93) meer dan voldoende.
Het infotainmentsysteem (met o.a. navi-telefoon etc.) werkt (tot op heden) vrijwel perfect; de opstartsnelheid van het systeem is soms wat traag en de graphics van de navi zijn wat grof maar dat zijn de enige mindere punten. De telefoonverbinding/bediening/werking is voortreffelijk en de snelheid van routeberekening van de navi is evenzo prima.
Leuk is dat de boardcomputer ook op het grote scherm kan worden weergegeven; aangezien ik de eerste tijd erg op verbruik focus vind ik dit wel handig.
De bediening van de meeste zaken werkt uitstekend; de kritiek die AW heeft op de hakerige versnellingsbak van de Mito zullen ze bij de mijne niet hebben. Vanaf dag 1 verloopt het schakelen zeer soepel en trefzeker.
Enige mindere punt betreft de cruise-control; daar heeft Renault een beter en zuiverder systeem met de knoppen op het stuur. Bij de Mito pakt het systeem lang niet zo lekker op, het zal vast wel wennen maar het kan dus beter.

Wegligging/comfort:
Ik kom uit een auto met een topwegligging dus enige nuance is wel nodig; ik rijd de Mito (vrijwel) altijd in de D-stand en dan voelt de besturing lekker stevig aan. De precisie kan duidelijk niet tippen aan de RS maar gezien de veel lagere snelheden waarmee ik onderweg ben is dit geen issue.
Het rijgedrag is gewoon lekker voorspelbaar, onderstuur heb jij vrijwel niet en de remmen doen het goed.
Qua comfort helpen de fijne stoelen een hoop want de vering en vooral de demping van de Mito is hard; op slechte wegen was mijn RS comfortabeler dan de Mito en dat zegt toch wel wat. Voor mij is het trouwens niet hinderlijk want als je een Panda 100HP hebt gereden (en overleefd) dan valt eigenlijk alles mee:-).
Het motorlawaai is op snelheid verrassend laag, alleen het windgeruis en vooral het bandenlawaai (Pirelli Zero Nero) valt op.
Bij elkaar, voor mij althans, niet onoverkoombaar en al met al rijdt de Mito bijzonder fijn.

Motor/verbruik:
Bij de proefrit ( in een Mito met zo'n 3.000 kilometer op de klok) werd ik positief verrast door het fijne motortje; ik moet zeggen dat mijn, nagelnieuwe, exemplaar me net zo verrast. Volgens zeggen zal de Mito pas na zo'n 4.000 tot 5.000 kilometer echt los zijn, ik kan er haast niet op wachten. Ik vind het een bijzonder fijn 1.248 cc motortje met (nu al) een gretigheid en soepelheid die me zeer tevreden stemt. Zelfs inhaalmanouvres gaan 'm goed af (in de vijfde versnelling!) en dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Nee, het is geen RS maar respect voor dit motortje (nadruk op tje).
Het start-stopsysteem (waar AW ook kritiek op had) werkt bij mijn Mito perfect en werkt bij de huidige temperaturen ook meteen; komende uit de parkeergarage moest ik na 50 meter stoppen voor de spoorwegovergang en ondanks de koude motor werkte het start-stop wel. De vermeende traagheid van starten ervaar ik niet zo.
Dan het verbruik (toch een reden waarvoor je deze auto rijdt); ik rijd zoals gezegd de Mito vrijwel altijd in de D-stand, airco staat altijd aan en ik gebruik de dagrijverlichting. Op de buitenwegen (60-70- 80-90-100-120 km.wegen) rijd ik consequent 10 kilometer te hard en waar ik kan rijd ik met cruise-control aan. Alleen binnen de bebouwde kom en de 130 km/h weg (A37) rijd ik de aangegeven snelheid. Omdat ik in de D-stand rijd heb ik dus niet de schakelindicator voorhanden; ik probeer niet te vaak boven de 2.500 t/pm uit te komen.
Verbruik 1e tankbeurt: 1: 17,72. Dit lijkt niet zo'n beste score; reden hiervoor is dat de garage de auto bij aflevering nooit echt vol tankt. Ik kon het zien aan de brandstofmeter; nadat ik had afgetankt stond de wijzer buiten de schaal en dat was niet zo bij aflevering. Boardcomputer gaf aan 1:20,00 en dat klinkt al beter.
Ik heb (cruisend achter een vrachtauto met 90 km/h) waarden gezien van 1:33; rijdend met 130 km/h cirkelt het verbruik rond de 1:18.
Het verbruik met de huidige tankvulling volgens de boardcomputer is 1: 21,6 (met daarbij trajecten op de A37). Hierbij is nog wel een opmerking te maken; toen ik vanmorgen de Mito naar de autopoetser bracht (Mito is in de waxguard gezet door R2 Emmen, prima autopoetsers), al rijdende op de A37 (dus met 130 km/h op de klok), viel het me op dat het verbruik enige tijd veel hoger was. De auto liep ca. 1:13 en ook was de cruise-control onwillig; na ca. 5 kilometer zakte het verbruik ineens weer naar normale waarden (rijdende tegen een viaduct omhoog!) en daarna bleef het verbruik ook weer normaal (laag dus). Zou dit iets met het roetfilter (regeneratie) te maken hebben? Ik dacht dat dan ook een controlelamp gaat branden en die heb ik niet gezien; reacties op dit "mysterie" zijn welkom.

Conclusie tot en met nu: een bijzonder mooie, fijn rijdende en zuinige Italiaan met de nodige flair en een paar mindere puntjes.

tuning (2.106 km)

Ik heb de auto vandaag laten tunen door Squadra in Nunspeet bij kilometerstand 2003.
Ik was niet ontevreden over de prestaties van de Mito (blijft een lekker motortje) maar toch waren er rijomstandigheden waarbij ik wat meer respons op het gaspedaal zou willen hebben (is een beetje een makke van kleine turbomotoren, het oppakken bij lage toerentallen). Na het lezen van de site van Squadratuning met de uitleg erbij heb ik besloten dat dit het adres moest zijn. En ik ben blij met deze keuze. Je wordt zeer persoonlijk geholpen door een, zover ik natuurlijk kan beoordelen, man die verstand van zaken heeft en wars is van poeha. Resultaten, daar gaat het hem om.
Om het kort te houden; de tuning in harde cijfers: 98 pk. en 246 Nm. zijn nu de piekcijfers. De tuning is gekoppeld aan de DNA-stand; de nieuwe waardes behaal je in de D-stand, in de N-stand is het vermogens- en koppelplaatje standaard met alleen een verscherpte gaspedaalreactie. Bij de tuning hoort ook een proefrit waarbij alles nog eens goed gechekt wordt (je rijdt overigens zelf). En nu de resultaten onderweg.
Ik heb na de tuning ca. 100 kilometer gereden over snelwegen en binnenwegen en ik ben zeer tevreden. Het is echt geen sportauto geworden maar je merkt het verschil.Op de snelweg is de tussenacceleratie van 80-120 km/h en 100-140 km/h een stuk vinniger; op de binnenweg kun je rotondes nu makkelijk in de drie nemen en stapvoets in de twee en dan optrekken gaat echt veel beter. Vooral deze laatste zaken vind ik belangrijk omdat ik dit veel meemaak in mijn dagelijkse rit; b.v. bij de hoge drempels waar je behoedzaam over heen moet viel in de oude situatie de Mito "dood" in de tweede versnelling en was de eerste versnelling gewoon niet lekker om te gebruiken. Dit is nu verholpen; onderin de toeren gedraagt de Mito zich veel soepeler. De "drivibility" is echt toegenomen op deze manier.
Hoe het verbruik zich ontwikkelt i.c.m. tuning moeten we nog zien; bij constante snelheden is het verbuik ongewijzigd. Ik kan me voorstellen dat door de toegenomen soepelheid het verbruik kan dalen (uitgaande dat je niet gebruik gaat maken van de extra power).
Bij al dit wordt geclaimd dat de CO2-uistoot ongewijzigd is gebleven dus daar zullen ook geen problemen mee ontstaan.

Verder zijn er geen bijzonderheden; de Mito rijdt perfect, het verbruik wordt steeds gunstiger (laatste tankbeurt 1: 20,67 bij bepaald geen truttige rijstijl) en geen piepjes/kraakjes/electronische problemen o.i.d. Ik heb bij het navigatiesysteem geen enkele weigering meegemaakt zoals dat in de AW-test blijkbaar wel meermalen gebeurde; so far so good dus.
Enige ergernis blijft de tankdop met sleutel; wat een geklooi. Temeer omdat ik lees dat het nieuwe kleintje van Lancia (de typenaam is me even ontschoten) een geintegreerde tankdop en -klep heeft; ze kunnen het dus wel!
Als de negatieve zaken hierbij blijven dan teken ik er trouwens voor; zal na ca. 5.000 kilometer (of bij eerdere bijzonderheden) de review weer aanvullen.

Best wel een lekker ding(maar soms niet). (4.128 km)

Om te beginnen moet ik een bekentenis doen: ik ben geen dieselrijder. Sinds mijn eerste eigen auto (juni 1983) heb ik de nodige vierwielers ver- en gesleten maar een blik op mijn autolijstje geeft aan dat ik slechts één keer eerder diesel heb gereden als eigen auto(mijn vrouw rijdt al ruim 12 jaar dieselauto's, ik rijd daar alleen met vakanties ed. in). In de periode oktober '98 tot mei '99 heb ik een Nissan Almera 2.0 d GX sedan (bj.1996) gereden; een in mijn herinnering slome, rumoerige, roetwalmende auto die niet eens erg zuinig was. Maar wel een betrouwbare Nissan zoals die in de jaren 90 werden gemaakt; ik heb in die tijd met weinig kosten o.a. 3 jaar in de onvolprezen Primera gereden.
Waarom geen diesel? Domweg omdat ik te weinig kilometers reed/rijd om dit financieel aantrekkelijk te maken tot nu dan want de huidige fiscale/financiële voordelen hebben mij in een diesel gekregen. Deze voordelen en mijn gewijzigde visie op autorijden (zie mijn review van de Renault Mégane RS) hebben dus geleid tot de aanschaf van de Mito.
Nu, na zo'n 4.000 kilometers, heb ik wel een mening opgebouwd over deze auto.
In het dagelijks gebruik is de Mito een bijzonder lekkere auto met een enkele kanttekening.
De (getunede) motor voldoet aan mijn verwachtingen; het is een erg rustig lopende motor met heel veel souplesse. Het dieselgeluid is alleen bij het starten en optrekken goed waarneembaar maar niet hinderlijk; op snelheid hoor je de motor amper lopen. Het verbruik is bij rustig rijden (en dan ben je geen mobiele chicane) 1:22, ga je (zoals ik meestal doe) lekker vlot rijden dan haal je 1:19,5-1:20. Kan ik goed mee leven. Ik rijd daarbij uitsluitend in de D-stand.
Olieverbruik tot nu toe niet meetbaar.
De verbruiksgegevens van de boardcomputer zijn overigens sterk (positief) overdreven, daar kun je dus niet van uitgaan.
Door de lage geluidsproductie van de motor valt wel op dat het wind- en bandengeruis prominent aanwezig is; overall is het zeker niet een geruisloze auto.
Ik heb de Mito lekker luxe laten uitrusten en dat werkt zeker mee aan het positieve gevoel; het geeft de auto toch wat meer cachet.
Het schakelen en koppelen gaat erg soepel, ook de remmerij is adequaat. De wegligging en comfort op (normale) asfalt wegen is goed tot uitstekend waarbij ook de prima stoelen meehelpen (prima steun en goede zitpositie). Heel anders wordt het verhaal op o.a. klinkerwegen; het onderstel is naar mijn mening dan te hard en voelt niet uitgebalanceerd aan. Ik ben blij dat 99% van mijn weggebruik zich op asfalt afspeelt.
Mijn Mégane RS (toch een erkende sportauto) was vele malen beter op wegen met slechte ondergrond; ik had dit niet verwacht van de Mito.
Problemen heb ik tot nu toe niet gehad met uitzondering van een eenmalige hapering van het start-stopsysteem; deze werkt verder foutloos en is naar mijn mening snel genoeg bij de les.
Deze update zal ik afsluiten met een opsomming van de positieve en mindere punten van de Mito (tot nu toe).
pluspunten:
+ ziet er leuk uit (maar grote broer/zus Giulietta is nog mooier)
+ soepele en stille motor
+ (gezien mijn gebruik) zuinig
+ uitstekende stoelen en zitpositie
+ uitstekend werkend blueandme(telefoon)systeem
+ goed werkende parkeersensoren met display
+ schakelen en koppelen is oké
+ wegligging en comfort op "gladde" wegen is goed
+ uitstekend xenonlicht
+ goed werkende regen- en lichtsensor
+ start-stopsysteem werkt adequaat
+ "luxe"gevoel

mindere punten:
- tankdop met sleutel (al genoeg over geschreven)
- wegligging en comfort op o.a. klinkerwegen
(vering te hard, veel geluiden uit onderstel, onderstel niet in balans)
- relatief veel wind-en bandenlawaai
- onlogische werking achterruitwisser; de werking is gekoppeld aan de frequentie van de ruitenwissers voor. In de praktijk niet echt handig, doe mij maar een vaste intervalstand.
- bediening cruisecontrol; ik ben gewend aan het Renault-systeem met knoppen op het stuur wat ik veel beter vind werken. Het is niet slecht maar ik kan er niet goed aan wennen.

En dan nog even dit (5.080 km)

Nog even een aanvulling op mijn vorige update (je vergeet nog wel eens wat).
Met het stijgen van de kilometers merk je duidelijk dat de motor echt "loskomt"; op dit moment loopt het bijzonder soepel en neemt mijn respect voor dit kleine dieseltje alleen maar toe. Gevolg is (bij mij) wel dat ik de laatste tijd aardig rap onderweg ben en dat wreekt zich in het verbruik; ik rijd nu zo'n 1:19-19,5 waarbij ik "netto" niet veel langzamer onderweg ben dan met de RS. Alleen de echte snelheidsuitspattingen komen nu niet voor maar die waren bij de RS ook vrij beperkt.
Een aspect die ik zeker heb meegenomen bij de overstap naar de Mito is het financiële; ik heb eens wat berekeningen gemaakt hoeveel de Mito goedkoper in gebruik is op basis van een jaarkilometrage van 18.000 t.o.v. de RS. Alleen kijkende naar brandstof, verzekering en Mrb bespaar ik zo'n e. 2.600 per jaar en dat compenseert deels het gemis aan pure prestaties en rijbeleving. Ook qua onderhoud zal er veel besparing mogelijk zijn gezien de onderhoudsinterval van 35.000 km. bij de Mito en de veel mindere bandenslijtage (dit allemaal t.o.v. de RS). Toch weet ik nu al zeker dat de volgende auto weer een snelle (benzine)auto zal worden want (stiekem) mis ik de RS wel. Een vervanging van de Mito gaat pas spelen in 2014 en in de tussentijd zal ik, als het zo blijft gaan zoals nu, met veel plezier blijven rijden in de Mito.

De laatste tijd hebben we al redelijk wat koude nachten gehad en het valt me op dat de Mito snel opwarmt; de keuze voor de (extra) verwarmingsunit is een juiste geweest.
Rest me om af te sluiten met nog een minpunt namelijk de windvangers aan de voorkant; bij mij in het dorp zijn een paar steile drempels en het daar over heen rijden gaat gepaard met een geschraap van jewelste. Alleen stapvoets rijden voorkomt dit maar dat doe je eenvoudigweg niet altijd; ik ben benieuwd hoelang alles nog vast blijft zitten want volgens mij zitten deze "vangers" vast aan de wielkastkuipen. Overigens komt dit geschraap ook voor bij andere spaardiesels (o.a.Polo BM), waarschijnlijk omdat deze ook wat lager op de wielen staan vanwege de stroomlijn/luchtweerstand.

Regeneratie enzo. (6.563 km)

Even tijd voor een korte update om nog wat zaken te benoemen.
De afgelopen tijd is het aanmerkelijk kouder weer geweest met ook al een aantal koude nachten (onder 0 temperaturen) en dat zul je bij de Mito weten ook. Bij de eerste echt koude start verzuimde ik om even te wachten op het doven van het voorgloeisymbool en dat kon de Mito niet echt waarderen; wat liep de motor de eerste seconden rot zeg! Ik heb er van geleerd en wacht nu keurig bij het starten (oftewel niet meteen de sleutel omdraaien maar 1 seconde wachten); feit blijft dat de Mito bij dit koude weer stationair klinkt als een tractor. Vergeleken met onze GS 1.5 Dci klinkt het zelfs een beetje "ouderwets". Na een klein stukje rijden zakt het motorgeluid overigens snel naar een aanvaardbaar nivo dus het is niet te dramatisch.
Ook heb ik gemerkt dat de extra verwarmingsunit voor de motor goed werkt; de Mito warmt bijzonder snel op. Na een kleine 2 tot 3 kilometer stroomt er al een behaaglijk warme lucht uit de roosters; het is goed besteed geld geweest dus.

Wat me verder echt opvalt is de regeneratie van het roetfilter om de ca. 500 km. en dat gedurende ca. 10 minuten; de Mito begint dan echt te zuipen (40% tot 50% hoger verbruik) en bijvoorbeeld de gasaanname is voelbaar "roppiger". Toch maar even gechekt bij de dealer (wist het niet precies te vertellen), Wim Prins (deze wisten het wel precies te duiden) en op de website van Squadra-tuning (daar staat het hele verhaal); verrassend is dat en de dealer en Prins het bijzonder vonden dat ik dit vroeg ("U bent een van de weinigen die dit merkt"). Ik kan me niet voorstellen dat andere Mito-rijders dit niet merken/zien?!
Voor de uitleg van dit regeneratieverhaal verwijs ik naar de website van Squadra-tuning; het is voor mij (als niet dieselaar) een nieuw fenomeen, het hindert mij overigens niet.

Verder blijft de Mito mij prettig verbazen; elk ritje in de auto is leuk en zo nu en dan zou ik zo een stukje willen omrijden op mijn dagelijkse woon-werkrit. Betere reclame voor een auto kun je toch niet maken toch?

10.000 zeer tevreden kilometers (10.034 km)

De 10.000 kilometers overschreden dus weer tijd voor een update. De Mito bevalt me tot nu toe boven verwachting. De auto heeft standaard al veel te bieden maar twee extra investeringen heeft de tevredenheid duidelijk doen toenemen. Om met deze laatste 2 zaken te beginnen:
1. de extra verwarmingsunit: deze extra investering van e.216 heeft zich al dubbel en dwars terugbetaald. Ik had deze optie normaliter nooit aangevinkt ware het niet dat het lezen van een aantal reviews op deze site mij heeft doen besluiten het toch maar te doen. De klacht van het langzaam op temperatuur komen van deze 1.3 Jtdm is nu geheel ondervangen; binnen 2 kilometer (ook bij vorstdagen) voel je al enigszins warme lucht de cabine binnen stromen en dat is toch wel erg lekker. Zeker omdat ik en een koukleum ben en in pricipe niet met een (over)jas aan in de auto zit. Naar mijn mening een echte aanrader.

2. de tuning door Squadra: deze investering van e.470 heeft de auto heel veel goed gedaan. De toename van 13 pk. en 46 Nm zorgt ervoor dat de auto bij lage toeren veel soepeler is geworden en bij hogere snelheden lekker vlot is geworden (tuning zit uitsluitend onder de D-stand die ik 100% van de tijd gebruik). Je kunt rotondes makkelijk in de drie nemen en langzaam rollend in de tweede versnelling is ook geen probleem meer (voor de tuning was de auto bij dit soort acties nogal "bokkig"); daarnaast is de Mito tussen de 120-150 km/h veel pittiger geworden en dat is ook mooi meegenomen.

Ben overigens wel van mening dat de Mito zeer gebaat zou zijn bij een 6-bak; nu vind ik de auto soms te laag in de toeren draaien. Bijvoorbeeld 50 km/h in de 4e versnelling betekent zo'n 1.200 t/pm en dan wordt de motor wel wat brommerig; ik ga meestal dan rond de 60 km/h rijden want dan loopt de motor veel mooier rond alleen dat kostte me al wel een bekeuring (e.44 voor 6 km/h te hard na correctie, opletten dus!).
Verder wordt het verbruik wel wat negatief beinvloed omdat je gewoonweg gebruik gaat maken van het hogere prestatiepotentieel; tot en met nu is het gemeten verbruik 1:19,4 (volgens bc 1:20,7 met gemiddelde snelheid van 63 km/h, een bc blijft een echte optimist). Het is in de verste verte niet het beloofde verbruik maar voor mij is het aanvaardbaar; ik verwacht bij wat warmere dagen toch de 1:20 te halen.
Motorisch is het een erg fijne auto; olieverbruik tot op heden niet waarneembaar. Alleen bij de koude start komt de motor nogal ouderwets over (een echte tractor) maar dat is eigenlijk het enige wat ik wat minder vind.

Wat ook meewerkt aan de tevredenheid is de prima wegligging (bij glad asfalt); je kunt de Mito erg snel de hoek om krijgen zonder dat je gehinderd wordt door onderstuur. Ook rotondes zijn een waar genoegen. Daarnaast is de ongevoeligheid voor zijwind ook opmerkelijk; het is ook op hogere snelheid een bijzonder stabiele auto.
Ondersteund door een prima versnellingsbak en koppeling betekent dit dat je heel erg goed kan opschieten met deze auto.
Daarnaast is het Alfa ook gelukt de Mito een luxegevoel mee te geven; in de donkere dagen zorgen het wit verlichte instrumentarium en de rood verlichte bedieningsknoppen (ook op het stuur), de rode sfeerverlichting uit de dakconsole voor een lekkere ambiance. De uitstapverlichting is goed bruikbaar; je kunt goed zien of je bv. wel of niet in een plas water uitstapt.
De zitpositie (fijne stoelen, veel ruimte ook voor langere personen, goede verhouding stoel/stuur/pedalen) draagt ook veel bij aan het tevredenheidsgevoel.
Ook de afwerking van het geheel kan mijn goedkeuring krijgen; tot op heden geen kraakjes en piepjes en alles voelt degelijk aan.

Tot nu toe eigenlijk alleen maar pluspunten maar de al eerder genoemde min(dere) punten blijven wel bestaan; één van de min(dere) punten die ik nog even wil toelichten is de cruise-control. Naar mijn mening is Alfa een essentieel onderdeel vergeten en dat is de "cancelknop"; nu is de cruise alleen uit te schakelen (met behoud van geheugen) door middel van rem of koppeling. In de praktijk betekent dit dat ik meestal de rem aantik om de cruissnelheid te verlaten (dus oplichtende remlichten), ik kan me voorstellen dat dit voor achterliggers hinderlijk kan zijn (bij voorbaat mijn excuses). Gezien mijn ervaringen met Renaults en nu een Kia kan dit dus anders en beter.

Ik zit deze aanvulling nog even na te lezen en er schiet me opeens nog wat te binnen; ik heb één keer iets vreemds meegemaakt met de Mito. Na een bezoek aan de wasstraat begon de kilometerteller te knipperen; een blik in het instructieboekje maakte me niet wijzer dus maar even de garage gebeld. Wat blijkt, als je te snel de contactsleutel in het slot stopt dan kan soms (heel soms) het contact tussen sleutel en auto niet vollledig plaatsvinden en dat openbaart zich door de knipperende kilometerteller. Een kwartiertje aan de garagecomputer en het was weer opgelost; de garage melde dat dit wel vaker voorkomt maar voor mij is dit werkelijk de eerste keer. Toch iets van italianen in combinatie met electronica?

Conclusie tot nu toe: ik ben een bijzonder tevreden gebruiker van de Mito en heb eigenlijk besloten om deze auto bedrijfseconomisch "op" te rijden (= 5 jaar rijden). In 1e instantie wilde ik na ca. twee jaar Mito rijden mijn Porsche droom gestalte geven, een Porsche zal er hoogstwaarschijnlijk wel komen maar niet als vervanging van de Mito.

Winterse taferelen (10.678 km)

Even een kleine update n.a.v. de (bijna) afgelopen koude periode. Ook bij temperaturen van - 16 start de Mito zonder enig probleem en gedraagt de auto zich probleemloos; ook de versnellingsbak is bij deze temperaturen nog steeds erg soepel en het motortje bromt er lustig op los. Opvallend is dat ik de laatste (koude) tijden niks gemerkt heb van enige regeneratie; de start-stop functie werkt ook bij temperaturen van - 5 en dat is bij onze Kia wel anders (die weigert dit consequent bij deze temperaturen). Toch was het laatst gemeten verbruik erg hoog (1:17,2); volgens mij veroorzaakt door het koude weer, de hoge snelheden (veel 130+) en waarschijnlijk niet goed aftanken de voorlaatste keer (het was erg koud). Bij het tanken liep ik weer tegen een van de minpunten aan van de Mito; de tankdop met slot. Bij - 12 was het slot natuurlijk stijf bevroren en pas na een flinke dosis ontdooier kon ik tanken; blijf het een onding vinden!
Daarnaast wil ik nog even wat nuancering aanbrengen m.b.t. de extra verwarmingsunit; het zorgt ervoor dat de Mito relatief snel opwarmt maar om het interieur goed warm te krijgen moet de verwarming wel op 24-25 graden (bij mijn vorige Renaults was 23 graden genoeg en bij onze Kia is 21 graden genoeg voor een lekker klimaat). Ook duurt het soms lang voordat de Mito de 90 graden motortemperatuur haalt (vooral als je een tijdje niet boven de 70 km/h komt); dit is iets wat je alleen bij strenge/zeer strenge vorst meemaakt. Vandaag bij relatief milder weer warmt de Mito weer goed op.
Verrassend vind ik daarnaast dat de Pirelli zomerbanden ook bij het heel koude weer bijzonder goed aanvoelen; de grip blijft goed en ook blijft alles soepel aanvoelen.

Nu maar hopen dat het snel warmer en droog weer wordt dan kan de Mito weer eens door de wasstraat want vies is ie wel geworden (vooral de achterkant is een echte vuilmagneet).
Tot de volgende update.

Even wat minder (11.945 km)

De titel van deze update verwijst naar een tweetal zaken; ten eerste heb ik de afgelopen tijd weinig gereden in de Mito vanwege de aanschaf van een Porsche Boxster S (dat was begin maart). Omdat maart ons zo verwend heeft met uitzonderlijk lekker weer betekende dat er veel (bijzonder leuke) kilometers met de Boxster zijn gemaakt en de Mito veel stil stond; sinds begin maart niet meer getankt met de Mito. Aangezien de spreuk "april doet wat ie wil" qua weer 100% uitkomt was het dus weer tijd de Mito van stal te halen; nu kom ik bij het tweede punt betreft "even wat minder". Ik had een belangrijke afspraak en dan is het niet echt prettig dat de Mito na het starten allerlei foutmeldingen gaf (o.a. motorcheck), de DNA-knop werkte niet en ook de start-stop functie was uitgeschakeld. Voor de afspraak dus de Boxster maar meegenomen en bij terugkomst weer de Mito geprobeerd (zonder positief resultaat). Een blik in het instructieboekje gaf aan dat je wel mocht rijden dus bijzonder voorzichtig naar de dealer gehobbeld; noodgedwongen via binnenweggetjes want de auto wilde niet sneller dan ca. 70 km/h en de acceleratie was ontzettend traag. De monteur dacht dat het een bepaald slangetje zou zijn die blijkbaar vaak stuk gaat bij de Mito (ergens bij het filterhuis zocht hij); helaas was dit het niet zodat er verder gezocht moest worden. Na een dik uurtje werken aan de Mito werd de boosdoener gevonden; een scheurtje in een slang aan de onderkant van het motorblok. Dit scheurtje veroorzaakte verkeerde meetwaarden m.b.t. de sensoren waardoor alles in de noodloop sprong; na reparatie loopt de Mito weer als vanouds. Overigens had de dealer de Mito ook nog even door de wasstraat gehaald om hem keurig schoon weer aan me mee te geven; bijzonder goede en snelle service van Wensink Hoogeveen.
De reden van het scheurtje was zo niet te vinden maar ik heb misschien wel een vermoeden; bij mijn vorige auto (Mégane RS) had ik na langere tijd stilstand ook problemen die toen te wijten waren aan steenmarters (bedrading doorgebeten), wellicht dat zo'n beestje nu zijn tanden in een slang heeft gezet.
Al met al geen reden om de waardering van de betrouwbaarheid te verlagen; verder rijdt de Mito nog steeds bijzonder fijn waarbij wel opvalt hoeveel lichter de bediening van zo'n auto is t.o.v. de Boxster. Vooral aan de koppeling en de besturing moet ik weer wennen; het lijkt eerst wel of je de koppeling dwars door de bodem trapt.

Tot de volgende update die ik zal maken als de auto 1 jaar in mijn bezit is (zo rond half juli dus).

Een jaar lang Mito rijden. (15.113 km)

Ik rijd nu alweer een jaar in de Mito en het is een bijzonder prettige ervaring geweest. Gezien het jaarkilometrage wat ik rijd is een diesel normaliter geen optie maar door de ruime fiscale voordelen is het voor mij heel goed te doen (de Mito staat op de zakelijke belans).
De Mito is in de basis eigenlijk niets anders dan een opgeleukte Fiat Punto maar voor een, in mijn ogen, redelijke meerprijs is het qua auto wel iets anders (lees beters) geworden. Eén van de belangrijkste zaken die hier voor zorgt is de DNA-knop; een heel groot minpunt van de Punto vind ik namelijk het rij- en stuurgedrag (veel te licht en te vaag). Bij de Mito beleef je dit grotendeels als je in de N-stand rijdt (te lichte besturing met name) maar rijdt je in de D-stand dan is dit euvel verholpen; het wordt dan een bijzonder scherp sturende auto die je onbehoorlijk hard door bochten en over rotondes kunt sturen. Onderstuur blijft heel lang weg en de besturing voelt qua zwaarte goed aan. Ook de remmerij is zeer adequaat (gisteren nog even (onvrijwillig) uitgeprobeerd) en de noodstop van 100 km/h naar 0 km/h verliep strak en zeer stabiel; alleen het hart in de keel voelde niet echt lekker. De Mito is voor zo'n dieseltje domweg heerlijk sportief te rijden; alles wel in perspectief zien want vergeleken met onze Boxster merk je wel het verschil tussen een sportauto en een "sportieve" auto.
Een heel belangrijk pluspunt van de Mito is ook de squadra-tuning die het, in principe standaard al lekkere, dieselmotortje heeft veranderd in een verrassend kleine "krachtpatser". De soepelheid is een stuk toegenomen (je kunt nu stapvoets rijden in z'n tweede versnelling en dan normaal optrekken) en de trekkracht (ook bij hogere snelheden) is erg goed. De topsnelheidsmeting heb ik gestaakt toen de snelheidsmeter de 190 km/h voorbij ging en ik me realiseerde dat het verlies van het rijbewijs mij erg slecht is bevallen; er zat voor mijn gevoel 200 km/h wel in. Kortom voor een 1.248 cc dieseltje voorwaar een geweldige prestatie!
Maar je rijdt zo'n auto ook voor het lage verbruik en daarin stelt de Mito zeker niet teleur; ben geen rustige rijder en rijdt meestal in de D-stand en heb niet de omstandigheden dat ik langdurig een vast tempo kan aanhouden (dagelijkse rit is een ceremonie van rotondes, tractoren, verkeerslichten, vrachtverkeer etc.) en hierbij ligt het verbruik op vrijwel 1:20. Ik heb een tank lang uitsluitend in de N-stand gereden, zonder gebruik van airco maar wel normaal doorrijdend en toen realiseerde ik een verbruik van 1:22,6; de opgegeven 1:27 lijkt me niet haalbaar maar met een wat gematigder tempo zou er 1:25 zo maar in kunnen zitten.
Zoals gezegd was het mij de meerprijs t.o.v. de Punto waard om de Mito te kunnen rijden en heb ik de auto ook maar meteen flink uitgerust (zie eerdere review); achteraf had ik wellicht beter voor het leren interieur moeten kiezen (want ziet er erg goed uit) en het xenon-licht laten vallen want dat is niet echt bijzonder. De xenon-verlichting van mijn vorige auto's was een stuk beter dan dat wat in de Alfa zit (vooral de dimstand is niet bijzonder goed bij de Mito).
Moet wel eerlijk zeggen, dat had de Punto ook zo'n werkzame DNA-knop, ik zonder enig probleem hier in had gereden; vind de Punto in de juiste uitvoering en kleurstelling ook een fraaie auto.
Het totaalplaatje betreft in- en exterieur klopt vrijwel helemaal; de stoelen (en zitpositie), de materiaalkeuze en de afwerking is gewoonweg goed (geen rammeltjes/piepjes of kraakjes). Alleen de bediening is op sommige punten niet je van het en dan doel ik op de tankdop, de cruisecontrol en de werking van de achterwisser ( al eens beschreven in vorige updates); dit kan beter dames/heren van Alfa.
Voorbeeldig is daarentegen de werking van de parkeersensoren (met display) die je wel nodig hebt want zicht (schuin) naar achteren is niet al te best.
Qua bedrijfszekerheid heeft de Mito mij niet teleurgesteld; twee zaken heb ik al eerder vermeld (knipperende kilometerteller, gescheurde slang (wellicht steenmarterschade), het derde garagebezoek had als reden dat de Mito soms smoort bij het optrekken (i.c.m.de melding dat het start/stop-systeem niet werkt) en dat is niet fijn. Het vreemde is dat dit vanaf dag 1 optreedt maar ook zeer onregelmatig; het kan zo maar een paar maanden niet voorkomen. De garage kon niets vinden (geen foutmeldingen) dus wat hier de oorzaak van is? Als mede Mito-rijders dit herkennen dan hoor ik dat graag.

Concluderend is de Mito een bijzonder leuke en fijn rijdende auto waar ik nog wel enige tijd in zal blijven rijden.

Afsluitend de plus- en min(der)e punten van de Mito:
+ heerlijk dieselmotortje (zeker met tuning)
+ zuinig
+ mooi ex- en interieur
+ prima wegligging
+ fijne besturing (in D-stand)
+ goede remmen
+ fijne versnellingsbak/koppelingsbediening
+ luxe uitstraling
+ goed werkend infotainment/bluetooth
+ uitstekende zitpositie en stoelen(ook voor 1.90 m+)
+ DNA-knop
+ lang onderhoudsinterval (35.000 km of 2 jaar)
+ geen mrb (tot 2014) en (bij mij) lage verzekeringspremie

- cruisecontrol (ontbreken cancelstand)
- werking achterwisser
- tankdop met slot
- onevenwichtig veercomfort op slecht wegdek
- elke 500 km. regeneratie (kan er niet aan wennen maar het hoort er helaas wel bij)
- xenonlicht kan beter

Tot de volgende update.

Korte update (17.202 km)

Even een korte update van de review. De Mito blijft me nog steeds erg goed bevallen, de afgelopen maanden wel weinig kilometers gemaakt met de Mito maar als je er mee onderweg bent dan zijn het plezierige kilometers. Het dieselverbruik bij een vlotte rijstijl blijft zo rond de 1:20 hangen en daar ben ik heel tevreden mee. In de afgelopen maanden heeft zich één probleem voorgedaan en dat had betrekking op de xenonverlichting; het was me al opgevallen dat (vooral) het dimlicht veel te weinig reikwijdte had en daarbij kwam als extra dat de hoogteautomaat "stotterde". Bij de start van de auto hoorde je dit erg goed en om een lang verhaal kort te maken; even naar de dealer en het bleek dat de hoogteregeling opnieuw ingeleerd moest worden. Het is allemaal electronica dus waarom de hoogteregeling/automaat de instellingen kwijt was is niet duidelijk (de dealer kon het me niet vertellen). Na de gebruikelijke goede en snelle service van Wensink Hoogeveen was ik binnen een 3 kwartier weer onderweg.

Een wat uitvoeriger update zal ik na de winter 2012/2013 weer plaatsen.

Is een Alfa toch menselijk? (17.652 km)

Na de (korte) vorige update omtrent de problemen met de xenonverlichting had ik de verwachting dat het vervolg op deze review wel even zou duren maar daar heb ik het dus goed mis! Alfa legt de nadruk op "heart and soul" en deze menselijke trekjes ga ik nu ondervinden bij mijn Mito; helaas zijn het geen positieve menselijke trekjes want mijn Mito heeft last van evenwichtstoornissen en een soort van uitval neigingen.

Nadat het geheugen van de xenonverlichting weer was ingeregeld heeft het precies 2 dagen geduurd totdat de verlichting weer ging protesteren (haperende hoogteregeling en dimverlichting met een reikwijdte van niks). Weer terug naar de garage en na lang onderzoek komen ze tot de conclusie dat de hoogtesensoren (die aan de voor- en achterkant van de auto zitten) het probleem moeten zijn; de auto is letterlijk niet in evenwicht volgens de sensoren en dat zou de problemen met de hoogteregeling van de xenonverlichting veroorzaken (blijkbaar geven de sensoren foutmeldingen in de computer). Ik mocht de auto weer ophalen (na een dagje rijden in een Smart, brrr...) omdat de onderdelen (nieuwe sensoren) besteld moesten worden (gelukkig heb ik s'avonds ook een andere auto tot mijn beschikking) en bij het wegrijden diende het volgende probleem zich aan. Bij de eerste de beste kruising viel het vermogen weg en ging het start/stopsysteem-lampje branden; je hebt dan zo'n 1 tot 2 secondes geen enkel vermogen tot je beschikking. Dit fenomeen had ik al eerder meegemaakt en was ook al eens onderzocht (niets gevonden) maar de laatste maanden leek het probleem overgewaaid.
De volgende dag gebeurde het weer en dat net toen ik even snel een rotonde over wilde voor een aanstormende Mazda die heel hard voor mij moest remmen (mijn excuses maar ik kon het echt niet helpen); zijn uitvalneigingen in het menselijke leven al bijzonder vervelend en (soms) levensbedreigend, in de Mito gaat het dus ook die kant uit.
Komende woensdag wordt de Mito goed nagekeken en hopelijk hersteld (waarbij ik overigens de tip van reageerder di€sel m.b.t. de turbodruksensor aan de garage heb doorgegeven) want mijn positieve "vibes" bij deze auto verminderen nu wel aardig.

Ook in de categorie "niets menselijks is een Alfa vreemd" is het gegeven dat de regeneratie van het roetfilter al maanden niet meer gebeurt; eerder regenereerde de auto ca. elke 500 km., nu is het al enkele duizenden kilometers niet meer gebeurt. Is het een goed of slecht voorteken, de tijd zal het leren.

Al met al zorgen de problemen er wel voor dat ik de waardering voor de betrouwbaarheid danig ga verminderen.
Tot de volgend update.

Ciao Mito (18.334 km)

Ik heb de Mito ingeruild. Na een jaartje rijden in een auto gaat het bij mij altijd kriebelen en dat was nu ook het geval. Ik had eerst de bedoeling om voor iets groters te gaan (o.a. BMW 5-serie, Evoque heb ik overwogen) maar rationele overwegingen hebben het toch gewonnen; ik ga nog verder downsizen. Ik rijd heel vaak alleen in de auto en heb de ruimte niet nodig (daar hebben we een Sportage voor) en voor de fun-ritjes staat een Boxster klaar zodat de conclusie (deze keer) werd getrokken; het word een kleintje, wel 5 deurs en benzinegestookt (ben eigenlijk geen diesel rijder) en wel in de vorm van een VW Up! waarvan ik in 2013 ook weer een review zal gaan bijhouden.

Ik zal (zoals het nu lijkt) nog zo'n twee maanden in de Mito rijden en dat zal absoluut geen straf zijn (op één ding na).
De voor- en nadelen die ik al eerder heb beschreven blijven bestaan maar feit blijft ook dat de Mito een fijne auto is.
De verlichtingsproblemen zijn gelukkig opgelost; het probleem van het sporadische vermogensverlies helaas niet. De dealer kan dit laatste probleem niet tackelen (er zijn b.v. geen foutmeldingen te vinden in de computer; alles is nagemeten etc.) maar toch had ik gisteren (na ruim een week niets gemerkt te hebben) zo ineens weer het probleem. Bij het wegrijden (bij een verkeerslicht) stokte de motor weer (en melding geen cruisecontrol en geen start-stop mogelijk op het dashboard); je bent zo'n 1-2 seconden compleet het vermogen kwijt maar de auto slaat niet af. Het blijft vreemd en zorgt er wel voor dat er een stuk vertrouwen is weggevallen; evenzo vreemd is dat de auto(lees:roetfilter) duizenden kilometers niet heeft geregenereerd en dit vorige week zo ineens weer gebeurde. Verbruik tijdens acceleratie gedurende zo'n regeneratieperiode loopt overigens op tot 1:4!

Kortom; ik neem afscheid van de Mito met toch enigszins gemengde gevoelens.

Afscheid (21.015 km)

Vanmorgen, woensdag 9 januari, de auto ingeleverd bij de VW-dealer en vanaf nu verder in een Volkswagen Up!
Ik ben in de review al genoeg ingegaan in de positieve en min(dere) punten van de Mito maar bij het sluiten van de markt heb ik toch nog een paar op- en aanmerkingen:
- de investering in xenon is weggegooid geld geweest; het bleek reparatiegevoelig en de lichtopbrengst is (vergeleken met onze Kia, Porsche en voorgaande Méganes) niet best. Het is een dure optie die ik beter niet had kunnen nemen.
- het regeneren van het roetfilter blijft voor mij een opvallend fenomeen; veel stank en een torenhoog verbruik, ik kon er niet aan wennen.
- na een paar kilometers in de Up! wist ik het weer; ik ben geen dieselrijder (vraag me niet waarom) en zo'n benzineauto vind ik leuker.
- eveneens na een paar kilometers in de Up! en de nodige drempels ben ik eindelijk weer verlost van dat eeuwige geschraap van de windvangers; de Up! heeft ook zo'n windvanger maar die heeft blijkbaar wat meer speling met het wegdek.
- de Mito is een goede auto maar geen auto die een onuitwisbare indruk op me heeft gemaakt; de volgende eigenaar krijgt wel een netjes onderhouden auto in zijn bezit ,goed voor nog vele kilometers.

Bij deze sluit ik de review en zal binnenkort een nieuwe starten van de Up!.