Autoreviews  |  Mini Cooper Pepper (2008)

Wat een feest om in een Mini te rijden! Mijn allereerste auto was een Mini Ebony uit 1979 en dit was altijd in mijn achterhoofd gebleven. De Ebony was niet zo'n heel lang leven beschoren, want na een klein jaar hierin gereden te hebben reed ik deze auto total loss.

18 jaar later en ouder toch weer een Mini gekocht. Het model sprak al aan sinds BMW de auto ging introduceren ergens medio 2001 en na de facelift eind 2006 / begin 2007 vond ik 'm nog mooier geworden.

Aangezien we de auto nogal prijzig vonden ben ik gaan zoeken op internet om een jonggebruikte te vinden voor een redelijke prijs met wel een aantal opties in mijn achterhoofd.

Na enig zoeken kwamen we terecht bij een Mini Cooper Pepper in de kleur Pepper White met climate control, PDC, Panoramadak en mooie 17" wielen. Echt een plaatje om te zien en tijdens de proefrit bleek het ook een feest om in te rijden! Wat stuurt dat toch geweldig direct en wat is de auto stabiel.

We gebruikten de auto als "tweede" auto, dus er werd voornamelijk alleen in gereden. Mijn vrouw de gezinsauto een Honda CRV die gemaakt is voor het comfortabel en veilig vervoeren van het gezin en de Mini voor sportieve kilometers en 1 te zijn met de weg.

De auto is snel, redelijk comfortabel en bijzonder betrouwbaar. In mijn eerste volle jaar ruim 15.000 kilometer probleemloos mee gereden en met een hele brede glimlach op het gezicht. Z'n eerste beurt kwam eraan en die werd bij de BMW dealer uitgevoerd, uiteraard ook geheel probleemloos doorlopen en alleen de ruitewisserbladen vervangen.

Ik vind een Mini echt gemaakt voor de fun en hij is daarnaast ook prima dagelijks te gebruiken. Op de snelweg voel je je nog steeds veilig en de auto volgt ieder commando probleemloos op. Wel is de auto wat rumoerig binnenin op hogere snelheden en daarom genieten wij er het meest van als we lekker binnendoor rijden, schuifdak open, muziekje aan en verstand op "0".

In een auto als deze moet je niet verwachten dat iedere hobbel lekker soepel genomen wordt, je voelt alles, zelfs als er een kiezel op de weg ligt :-), maar wat een "rijdersauto" is dit.

Qua ruimte achterin wordt je niet heel vrolijk, onze twee zoons kunnen goed achterin, maar het houdt natuurlijk niet over. Dit werd overigens stukken beter toen de stoelverhogers niet meer meer hoefden, waardoor de benen meer in 90 graden naar beneden konden.

De kofferbak is klein maar fijn, boodschappen kunnen erin en zo niet dan kun je met 1 handbeweging de helft van de achterbankleuning neerklappen waardoor alle boodschappentassen riant naar binnen kunnen.

Probeer verder niet veel grotere dingen mee te nemen, zelfs mijn paraplu moest diagonaal in kofferbak om de klep normaal te kunnen sluiten.

Na ruim 1.5 jaar (1 jaar en 8 maanden om precies te zijn) toch besloten om de auto te verkopen. In de afgelopen 8 maanden hadden we maar 3000 kilometer met de auto gereden omdat we in Februari van dit jaar een Peugeot 306 cabrio hadden gekocht als "zomer auto". Hierin werden nu toch de meeste kilometers afgelegd als tweede auto en de Mini werd bijna alleen nog maar gewassen en gepoetst zonder dat daar noemenswaardige kilometers mee gereden werden. Dit verdiende de auto niet en we vonden het ook zonde om zo'n jonge auto alleen maar voor de deur te zetten.

Via Marktplaats hebben we de auto aangeboden en al snel werden wij gebeld door een potentiele liefhebster die de auto ook gekocht heeft. Ook deze mevrouw was erg enthousiast over de auto en ook haar eerste auto was een Mini. Ons gevoel is dat de auto hierdoor terrecht is gekomen bij iemand die er waarschijnlijk net zo goed voor gaat zorgen als wij!

De Peugeot gaat in Oktober volledig de garage in, dus we zijn rustig op zoek gegaan naar een andere auto voor de winter en regenachtige dagen. Snel hebben we wat gevonden en binnenkort krijgen we een 7 jaar Audi A4 avant 3.0 quattro tiptronic! Weer heel iets anders, maar ook met een hoog "fun" gehalte. Deze review zal ergens in September/Oktober 2010 verschijnen als de eerste kilometers erop zitten.